ლ ი ც ი

lasalexx დასტურ!!!

Медведев: Россия признала независимость ЮО и Абхазии навсегда 18:53 08/08/2009 ВЛАДИКАВКАЗ, 8 авг - РИА Новости. Президент РФ Дмитрий Медведев в годовщину грузинской агрессии подтвердил, что Россия никогда не откажется от признания независимости Южной Осетии и Абхазии и не допустит новой агрессии. Президент заявил, что действия России в 2008 году не осложнили ее отношений с партнерами, а западные политики в беседе с ним называют правомерным решение России помочь Южной Осетии, хотя и не могут признать это публично. Медведев в субботу приехал во Владикавказ, чтобы лично вручить награды военнослужащим и медикам за героизм и мужество, проявленные в ходе грузино-осетинского конфликта. POOL | Купить иллюстрацию 8 августа 2009 г. Президент России Дмитрий Медведев (слева, на втором плане) на территории штаба 58-ой общевойсковой армии Северо-Кавказского военного округа Вооруженных Сил РФ во время церемонии награждения российских военнослужащих, участвовавших в грузино-югоосетинском конфликте в августе 2008 года. Президент вручил высшую военную награду России - орден Святого Георгия - генерал-майору Михаилу Урасову. Орденом "За заслуги перед Отечеством" 4-й степени награжден подполковник Вячеслав Шахов. Офицеры и солдаты были награждены также орденами Мужества, "За военные заслуги", Георгиевскими крестами. Перед началом церемонии глава российского государства почтил память жертв другой трагедии - теракта в Бесланской школе, где пять лет назад, в 2004 году, погибли более 330 человек, в том числе 186 детей, а после вручения наград встретился с жителями Южной Осетии. Год назад, в ночь на 8 августа 2008 года, грузинские войска вторглись в Южную Осетию, разрушили ее столицу город Цхинвали. Россия, защищая жителей тогда еще не признанной республики, многие из которых приняли гражданство РФ, ввела в регион войска и после пяти дней боев вытеснила оттуда грузинских военных. Тогда погибли более 60 российских военнослужащих, более 280 были ранены. В конце августа 2008 года Россия признала независимость Южной Осетии и другой бывшей грузинской автономии - Абхазии, которые до этого входили в состав Грузии, но почти 15 лет не контролировались Тбилиси. Историческая оценка История даст справедливую оценку действиям России в грузино-югоосетинском конфликте, уверен Медведев. Он убежден, что если бы агрессия Грузии не была отражена, это привело бы к радикальному изменению современного миропорядка. POOL | Купить иллюстрацию 8 августа 2009 г. Президент России Дмитрий Медведев и президент Республики Северная Осетия Таймураз Мамсуров (слева направо) во время посещения кладбища, где похоронены жертвы Беслана. "Если бы мы тогда отказались от того, чтобы помочь, если бы мы тогда поступили иначе, наша страна была бы другой и мир был бы другим, - сказал Медведев. - История все расставит на свои места, а тот подвиг, который был совершен российскими Вооруженными силами, российскими миротворцами и российскими гражданскими специалистами, навсегда останется в памяти благодарных потомков". По его словам, победа досталась дорогой ценой, но если бы помощь не пришла так быстро, судьба народа Южной Осетии могла бы быть другой, другой могла бы быть и ситуация на Кавказе. Президент поблагодарил военнослужащих 58-й армии за героизм и пообещал, что Россия и впредь будет защищать мирную жизнь всех народов Кавказа. И на церемонии награждения, и на приеме в честь военнослужащих глава государства говорил, что решения начать операцию по принуждению Грузии к миру и признать независимость Южной Осетии и Абхазии были правильными. Виновные будут наказаны Медведев назвал 8 августа "трагической датой современной истории", а действия Грузии - "варварской агрессией". "Был расстрелян город Цхинвал, убиты мирные граждане. Тысячи людей стали жертвами гуманитарной катастрофы. Без крова остались старики, дети, женщины. В одночасье были сведены на нет все многолетние миротворческие усилия по урегулированию ситуации в Южной Осетии, растоптаны нормы международного права", - сказал президент РФ. По его словам, все происходившее тогда находится за гранью человеческого понимания. POOL | Купить иллюстрацию 8 августа 2009 г. Президент России Дмитрий Медведев (в центре) на территории штаба 58-ой общевойсковой армии Северо-Кавказского военного округа Вооруженных Сил РФ во время церемонии награждения российских военнослужащих, участвовавших в грузино-югоосетинском конфликте в августе 2008 года. Президент России уверен, что руководство Грузии рано или поздно понесет суровое наказание за приказ о нападении на Южную Осетию. "В свое время справедливое и суровое наказание, суровое возмездие постигнет тех, кто отдавал преступные приказы", - заявил президент. Медведев еще в августе 2008 года поручил Следственному комитету при прокуратуре РФ собрать и задокументировать доказательства преступлений грузинской стороны против гражданского населения, миротворцев. Как заявил тогда глава государства, это нужно для того, чтобы была необходимая база и для уголовного преследования виновных в преступлениях, и для международной оценки их действий. Накануне СКП сообщил, что следственные действия продлены до февраля 2010 года. При этом, как отметил Медведев, Россия не ставит знака равенства между режимом Саакашвили и грузинским народом, с которым намерена восстановить и развивать отношения. "В самой России проживает более полутора миллионов грузин, которые считают нашу страну своим домом", - напомнил Медведев. Пересмотру не подлежит Президент РФ Дмитрий Медведев заявил, что решение России о признании независимости Южной Осетии и Абхазии пересмотру не подлежит. "Подчеркну: это решение пересмотру не подлежит", - сказал Медведев, по словам которого, это решение было единственно возможным. "Только так мы могли обеспечить безопасность людей и стабильность в кавказском регионе", - заявил он. Как отметил российский президент, вооруженное нападение на Южную Осетию предопределило трансформацию политической карты на Кавказе. POOL | Купить иллюстрацию 8 августа 2009 г. Президент России Дмитрий Медведев (в центре) во время обеда на территории штаба 58-ой общевойсковой армии Северо-Кавказского военного округа Вооруженных Сил РФ. Грузия объявила Южную Осетию и Абхазию оккупированными территорию. Тбилиси неоднократно заявлял, что будет добиваться "восстановления территориальной целостности" страны, правда, теперь мирным путем. В этом Грузию поддерживают ее союзники на Западе. Медведев призвал партнеров России отказаться от иллюзий, что можно принудить Москву "дать обратный ход". "Никаких обратных ходов быть не может. Мы свой выбор сделали. Он был совершен в августе прошлого года. Теперь только вперед", - сказал глава российского государства. По словам Медведева, признание независимости Южной Осетии и Абхазии было не простым шагом для России и для него как президента. "Такие решения принимаются раз и навсегда", - заявил он. Геополитический мусор Глава российского государства призвал не обращать внимания на комментарии по поводу действий России в ходе грузино-югоосетинского конфликта, поскольку это зачастую абсолютно неискренние комментарии, а иногда комментарии, которые возникают от заблуждений. Западные эксперты ранее обвиняли Россию в "непропорциональном" применении силы в августе прошлого года. Для России оценка ее действий теми людьми, которых она защитила, важнее оценки иностранных политологов, которые порой не знают, где находится Южная Осетии, заявил Медведев. По его словам, операция по принуждению Грузии к миру не осложнила отношения России с другими странами, поскольку они понимают правоту России. Президент РФ поблагодарил зарубежных коллег, "оказавших год назад активное содействие в усмирении тбилисских авантюристов". При этом, сообщил президент России, большинство зарубежных политиков в беседе с ним признают правомерность действий России, хотя и не говорят об этом публично. "С кем бы я ни разговаривал после этих событий, практически все открыто, глядя мне в глаза, говорят: "Да, вы были правы. Мы, к сожалению, не можем этого признать по разным причинам - в силу нашей роли и места на международной арене, в силу внутренних причин, - но вы были правы", - рассказал Медведев. По его словам, это ощущение внутренней правоты и дает возможность России развиваться так, как она этого хочет, строить сильное, мощное государства, которое играет ключевую роль и на Кавказе, и в других частях света. "Только сильное государство способно обеспечить нормальную жизнь своим гражданам. Слабые государства исчезают с карты мира, сильные государства помогают другим государствам строить мирную жизнь. Россия должна быть именно таким сильным государством", - заявил президент. Медведев подчеркнул, что действия России в августе 2008 года были продиктованы не геополитическими интересами, а целью сохранить человеческие жизни. "Все, что мы делали - для вас, а не для каких-то геополитических результатов, побед. Это все мусор. Главное - человеческая жизнь", - сказал Медведев жителям Южной Осетии. POOL | Купить иллюстрацию 8 августа 2009 г. Президент России Дмитрий Медведев (справа) во время встречи с жителями Цхинвали на территории штаба 58-ой общевойсковой армии Северо-Кавказского военного округа Вооруженных Сил РФ. Москва не допустит новой агрессии Медведев заверил, что Россия будет оказывать Южной Осетии военную помощь. "Россия будет вам во всем помогать - с точки зрения экономики, социальной сферы. Мы, конечно, будем оказывать помощь и по военным вопросам, потому что без военной помощи будут большие проблемы", - заявил Медведев на встрече с жителями Южной Осетии. "Мы обязательно будем помогать, но внутренняя мотивация должны быть у вас - создать маленькую и процветающую страну", - обратился президент к ним. Профессор Дмитрий Харебов, 92-летний пенсионер, поблагодарил российского президента за спасение страны от грузинской агрессии и рассказал, как за два часа сгорел его дом, все написанные им книги, диссертация. "Десятки, сотни лет грузинские фашисты терзали югоосетин. В 20-м году камня на камне не оставили, а последние 20 лет убивали и стреляли", - сказал профессор, по словам которого, только у руководства и народа России было мужество остановить агрессию. http://rian.ru/politics/20090808/180194924.html თავისმართლების რეჟიმში არიან

Путин: руководство Грузии само виновато в развале своей страны 18:56 08/08/2009 СОЧИ, 8 авг - РИА Новости. Премьер-министр РФ Владимир Путин считает, что с нынешним грузинским руководством нельзя исключать повторения событий августа прошлого года, но сделать им это будет гораздо сложнее, поскольку Россия предоставляет серьезные гарантии безопасности Южной Осетии и Абхазии. Премьер заявил, что Россия будет развивать с ними отношения уже как с независимыми государствами, "без всяких оглядок на тех, кому это не нравится". Год назад, в ночь на 8 августа 2008 года, грузинские войска вторглись в Южную Осетию, разрушили ее столицу город Цхинвали, убивали мирных граждан. Россия, защищая жителей тогда еще не признанной республики, многие из которых приняли гражданство РФ, ввела в регион войска и после пяти дней боев вытеснила оттуда грузинских военных. Тогда погибли более 60 российских военнослужащих, более 280 были ранены. В конце августа 2008 года Россия признала независимость Южной Осетии и другой бывшей грузинской автономии - Абхазии, которые до этого входили в состав Грузии, но почти 15 лет не контролировались Тбилиси. "Для меня ясно, что самое главное - чтобы подобных трагедий не происходило - заключается в том, что люди, которые принимают соответствующие решения, обязаны считаться с мнением народов, с мнением людей, которые живут на той или другой территории. Без их воли, без воли людей - и без учета их воли ни один вопрос государственного устройства решен быть не может. Именно это и подзабыли сегодняшние грузинские руководители", - сказал Путин отвечая на вопросы журналистов в связи с годовщиной нападения Грузии на Южную Осетию. Российский премьер напомнил, что и Южная Осетия, и Абхазия много раз в той или другой форме обращались к России то с просьбой принять в состав Российской Федерации, то - признать независимость. "Ведь Россия вела себя очень взвешенно и очень аккуратно. Потому что мы всегда исходили из одного из основополагающих принципов международного права - территориальной целостности государств. Но для того, чтобы сохранить после развала Советского Союза эту территориальную целостность для Грузии, нужно было с уважением относиться к народам Абхазии и Южной Осетии", - заявил Путин. Премьер отметил, что Абхазия присоединилась к России почти на тридцать лет позднее, чем Грузия, как независимое государство, и только в составе единой страны вошла потом в состав Грузии. И все эти столетия, десятилетия между Абхазией и Грузией складывались непростые отношения, были, в том числе, и межэтнические противоречия. "Если сегодня грузинское руководство хотело, чтобы в новых условиях сохранилось единое государственное пространство, то нужно было с уважением относиться и к абхазам, и к югоосетинам. Нужно было признать ошибки прошлого и работать над их исправлением", - подчеркнул Путин. Премьер РФ рассказал, что представители России много раз говорили с сегодняшним грузинским руководством на эту тему. "Я лично призывал их к тому, чтобы они набрались терпения и завоевывали уважение, авторитет и доверие Абхазии и Южной Осетии. И только так - я и сейчас так считаю, и тогда говорил - можно будет добиться территориальной целостности", - сказал Путин. "Каковы были ответы? "Да, да, мы понимаем, так и будем делать". Что делали на практике? Ровно все наоборот. Ровно все наоборот: военное давление, лишение автономных прав и, в конечном итоге, - агрессия. Преступление, которое повлекло за собой многочисленные жертвы среди мирного населения, среди ополченцев", - напомнил премьер. По его словам, Россия не имела права и не могла оставить в беде ни Южную Осетию, ни Абхазию и приняла единственно правильное решение: защитить народы Абхазии и Южной Осетии и признать их независимость. "А после того, как это произошло, на мой взгляд, ситуация стабилизировалась. Она стала более определенной, абсолютно определенной, ясной и понятной. Созданный правовой базис позволяет нам развивать отношения и с Абхазией, и с Южной Осетией уже как с независимыми государствами, без всяких оглядок на тех, кому это не нравится. И на этой базе строить отношения по развитию экономики и социальной сферы, развивать межгосударственные связи, обеспечивать стабильность и безопасность", - сказал Путин, отвечая на вопрос об изменениях в регионе. По его словам, правовая база сотрудничества укрепляется. "Мы еще подготовили около 40 соглашений с Абхазией по разным направлениям нашего взаимодействия. И уверен, что это будет эффективно работать на благо народов Абхазии и России", - сказал премьер. На вопрос, означает ли это, что повторение событий августа прошлого года исключено, Путин ответил: "С сегодняшним грузинским руководством ничего исключать нельзя. Но сделать им это будет гораздо сложнее". "И, если их хоть что-то может научить, то последние события, события августа прошлого года, должны были научить их тому, что разговаривать с позиции силы бесперспективно", - заявил премьер. Путин напомнил, что, кроме всего прочего, в рамках договора о дружбе и сотрудничестве есть наша договоренность об оказании военной помощи. Россия на территории Абхазии будет размещать вооруженные силы. "Мы приложим необходимые усилия для того, чтобы вместе с абхазскими соответствующими структурами выстроить современную охрану границы. Все это является дополнительными серьезными гарантиями безопасности Абхазии и Южной Осетии", - заявил премьер. http://rian.ru/osetia/20090808/180196396.html მონღოლების ეპოქაში ჩარჩენილია ეს დედა აფეთქებული

არ ვიცოდი :ena: არაფერი...

ბრავო, ჩემო liliko , ბრავო! ჩაგეთვალა :ena: :2kiss: :2kiss:

ბურჯანაძე, ბესელია, სალომე, გოგორიშვილი...კ მ ა რ ა!

საჩხუბრად და საწყენად არ მითქვია...asds შენი პოსტით იყო პროვოცირებული მათი პასუხი და ამიტომ არ მოხდა მათი დავორნა მაგი არავის არ უთქვია. მიუხედავად იმისა, რომ რადიკალურად განსხვავებული ხედვა გვაქვს, ვაღიარებ რომ ნიჭიერი , გონიერი ადამიანი ხარ და ყოველთვის საინტერესო თემებს ხსნი

უზერი დაივორნა...Saturn

თემას ვხსნი და იმედი მაქვს, რომ აღარ "იცუღლუტებთ"

დაოკდი დიაცო asds ნუ სარგებლობ იმით, რომ შენი დავორნა არ შემიძლია თემას ვაყომარებ

მეც მომცემთ ნებას "შენ"-ით მოგმართოთ...მემიყვარსმიშა ? + ნუ ცრუობთ, თქვენთვის სმაილიკთან დაკავშირებით არაფერი ამიხსნია

მემიყვარსმიშა სიტყვიერი გაფრთხილება. კიდევ ერთი იაღლიში და დაივორნებით

ქეთი ხომ არ ბრძანდებით დოლიძე...liliko? :ena: :ena:

ედუარდ კოკოითი - “საქართველოს არ შეუძლია დამოუკიდებელი იყოს” 2009 წლის 08 08, შაბათი - 22:00 სეპარატისტული დაჯგუფების პრეზიდენტის ედუარდ კოკოითის აზრით, სამხრეთ ოსეთი და აფხაზეთი საქართველოსა და უკრაინასთან შედარებით უფრო ძლიერი სახელმწიფოები არიან. “მოდით გადავხედოთ ეგრეთწოდებული დამოუკიდებელი საქართველოს ახალი ისტორიას. 20 წლის განმავლობაში საქართველომ 7 ომი გამოიარა, აქედან 4 - სამხრეთ ოსეთში და 3 კი აფხაზეთში. ამ ხნის განმავლობაში არც ერთი პიროვნება მთავრობის სათავეში, კანონიერად არც მოსულა და არც წასულა.” – ეს განცხადება კოკითმა დღეს ე.წ. “გენოციდის მუზეუმის” გახსნის შედმგომ გააკეთა. კოკოითის აზრით ეს მოვლენები გამოწვეულია იმით, რომ საქართველოს არა აქვს სახელმწიფოებრივ საქმეში გამოცდილება და არ შეუძლია იყოს დამოუკიდებელი, ისევე როგორც უკრაინა. კოკითის განცხადებით, 2008 წლის აგვისტოს ომის წამომწყებნი უნდა დაისაჯონ. საქართველოსთან ერთად დასასჯელთა სიაშია შეყვანილი ევროკავშირიც, ვინციდან იგი “ჩუმად იყო და მესამე გენოციდის დაწყებას ხელი შეუწყო”. კოკითის აზრით, საქართველოსა და უკრაინას რადგან “არ შეუძლიათ რომ დამოუკიდებლები იყვნენ” ამიტომ მათი განვითარება “აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის მსგავსად” შესძლებელია მხოლოდ დიდ დემოკრატიულ მეზობელთან - რუსეთის ფედერაციასთან ერთად. კოკითის ”სიღრმისეულ - ანალიტიკურ” გამოსვლას დაეთანხმა მეორე თვითმარქვია პრეზიდენტი - ბაღაფში, რომელიც აგვისტოს ომის წლისთავთან დაკავშირებით, სეპარატისტულ ცხინვალში ”პრეზიდენტული ვიზიტით” იმყოფება. http://fact.ge/news.aspx დიდის სიამოვნებით დავლევდი ამ დედიკო ######ის სისხლს

შუშანა თქვენ ხილვა გქონდათ და ისე გემცნოთ ეგ ამბავი?

კარგი და გონიერი ქალბატონი ხარ...liliko :2kiss: :2kiss:

zen იგრაეშ ვ დურაჩკა?

დასტურ!!!babuagiorgi

დავი...choxa

კონფედერაციული მოდელი , ჩემო asds , საქართველოს დაშლა-დაქუცმაცების მოდელია

ევროპის ქალაქებში მცხოვრები ქართული დიასპორის წარმომადგენლები საპროტესტო აქციებს მართავენ ევროპის ქალაქებში მცხოვრები ქართული დიასპორის წარმომადგენლები მშვიდობიან საპროტესტო აქციებს მართავენ. ამ წუთებში ქართველები ბერლინში, ლონდონში, პარიზში, უკრაინაში, ვენაში, ვარშავაში რუსეთის საელჩოს მიმდებარე ტერიტორიებზე რუსულ აგრესიას აპროტესტებენ და მშვიდობას მოითხოვენ. აქცია უკვე გაიმართა, რომში, რომელსაც დანარჩენ ქართველებთან ერთად, სოფელ ნულის მაცხოვრებელი ამჟამად დევნილი ნათელა დურგლიშვილიც ესწრებოდა, რომელიც იტალიაში ომის შემდგომ წავიდა. აქციები ბაქოსა და ერევანშიც მიმდინარეობს. ბაქოში საქართველოს საელჩოს წარმომადგენელმა დღეს პრესკონფერენციაც გამართა და აზერბაიჯანულ მედიას გასულ წლის აგვისტოში, რუსული ინტერვენციის დეტალებზე ესაუბრა. ქართველი დიმპლომატები მსგავს პრესკონფერენციებს ევროპის სხვადასხვა ქალაქებში ორშაბათსაც გამართავენ. http://www.interpressnews.ge/ge/index.php/...l&hd_line=1 საქართველოში H1N1 ტიპის ვირუსის მე-13 შემთხვევა დაფიქსირდა http://www.interpressnews.ge/ge/index.php/...l&hd_line=1 ვლადიმერ პუტინი – აფხაზეთთან და სამხრეთ ოსეთთან ისე განვავითარებთ ურთიერთობებს, როგორც დამოუკიდებელ სახელმწიფოებთან რუსეთი აფხაზეთთან და ე.წ. სამხრეთ ოსეთთან ისე განავითარებს ურთიერთობას, როგორც დამოუკიდებელ სახელმწიფოებთან. როგორც „ინტერფაქსი“ იუწყება, აღნიშნული განცხადება რუსეთის ფედერაციის პრემიერმა ვლადიმერ პუტინმა გააკეთა. მისი თქმით, მას შემდეგ, რაც მოსკოვმა აფხაზეთისა და ე.წ. სამხრეთ ოსეთის დამოუკიდებლობა აღიარა, რეგიონში ვითარება სტაბილური გახდა. „სიტუაცია უფრო გარკვეული, ნათელი და გასაგები გახდა. შექმნილი სამართლებრივი ბაზისი საშუალებას გვაძლევს, აფხაზეთთან და სამხრეთ ოსეთთან ისე განვავითაროთ ურთიერთობები, როგორც დამოუკიდებელ სახელმწიფოებთან და ყურადღება არ მივაქციოთ მათ, ვისაც ეს არ მოსწონს“, - განაცხადა პუტინმა. მისივე თქმით, ამ ბაზისს ეფუძნება ეკონომიკისა და სოციალური სფეროს განვითარება, სახელმწიფოთაშორისი კავშირების გამყარება, სტაბილურობისა და უსაფრთხოების უზრუნველყოფა. http://www.interpressnews.ge/ge/index.php/...l&hd_line=1

მეზობელი ფორუმიდან გადმოვშუშე იმ ულვაშა ბიჭს გაუმარჯოს, დედამიწას რომ ღერძი გამოაცალა, სირზე წამოიცვა და თავის ნებაზე ატრიალაო! იმ ულვაშა ბიჭს გაუმარჯოს, დედამიწას რომ ღერძი გამოაცალა, სირზე წამოიცვა და თავის ნებაზე ატრიალაო! იმ ულვაშა ბიჭს გაუმარჯოს, დედამიწას რომ ღერძი გამოაცალა, სირზე წამოიცვა და თავის ნებაზე ატრიალაო! იმ ულვაშა ბიჭს გაუმარჯოს, დედამიწას რომ ღერძი გამოაცალა, სირზე წამოიცვა და თავის ნებაზე ატრიალაო! სტატია გამოქვეყნდა ჟურნალ "სოლიდარობაში," მას შემდეგ რაც "ცხელმა შოკოლადმა" სტატიის გამოქვეყნებაზე უარი თქვა. ტყვიები რო გაგვითავდა, ჩვენც და გერმანელებსაც, დავერიეთ ერთმანეთს შტიკებით და დანებითო, გაჩაღდა ხელჩართული ომიო, _ ყვებოდა ხოლმე მეჯვრისხევში მოხუცი ზანგურაანთ ანდრო. ომში მართლა იყო ნამყოფი და ინვალიდიც დაბრუნებულიყო იქიდან, რო შეთვრებოდა კიდევ სულ ამ ამბავს ყვებოდა და სოფლელებიც ამას ელოდნენ, თვითონვე შეახსენებდნენ და მერე თვალს უკრავდნენ ერთმანეთს, ოღონდ ანდრო ამას ყურადღებას არ აქცევდა, თავის ამბავს აგრძელებდა: _ ვარ ამ ფიცხელ ომში და ზევით მთაზე თურმე სტალინი და მიქოიანი დგანან და გვიცქერენ. მიბრუნებია სტალინი მიქოიანს, თითი გამოუშვერია და უთქვამს, _ აი, ამ ულვაშზე დამაჯვი, ეგ თუ ჩვენი ზანგურაანთ ანდრო არ იყოსო. ომი რო დამთავრდა, კიდე, ჩამოვიდა ცხონებული დაბლა, მოვიდა ჩემთან და მითხრა, _ რაო, ანდროო, მთელი ამ ომის უბედურებამ შენ მხრებზე უნდა გადაიაროსო. მერე გაიხადა თავისი შინელი და მხრებზე მომაგდო _ მაჩუქაო. ამაზე ანდროს ცოლი გამოიხედავდა სახლიდან და ჩაიბუზღუნებდა: რა შინელი _ რის შინელი, კაცი ორფეხა წახვედი ომში და ცალფეხა ჩამოხვედიო. ანდროს მაინც უხაროდა ამ ამბის მოყოლა და მასთანაც ხომ ამ ამბის მოსასმენად დადიოდნენ... ჩემი კარსნელი მეზობელი ვასილიჩი ნაომარი არ იყო. შეიძლება, ომის მერეც კი იყო დაბადებული. ვასილიჩის შემხედვარე მისი ასაკის გამოცნობა არ იყო ადვილი. სტალინის სადღეგრძელოსთვის საგანგებოდ მოემზადებოდა, გასერიოზულდებოდა და შუქი ჩაეღვრებოდა თვალებში. _ იმ ულვაშა ბიჭს გაუმარჯოსო, _ ასე იტყოდა, _ ლიახვში რო ბანაობდა და კრემლში რო დაიმარხაო. უამრავი ანეგდოტი იცოდა სტალინზე, ძირითადად შინელზე, ჩიბუხზე, ბელადის უბრალოებაზე და სამართლიანობაზე. ერთხელ გულნატკენმა მითხრა, თურმე გაზეთებში სტალინზე წერენ _ კულტი იყოო. ჰაი, დედასა, აბა, დედიმისის შვილი იყო და ვინმეს პირში ეთქვა _ კულტი ხაარო. ხო უტირებდა დედასო! _ მერე საჩვენებელ თითს წინ გამოიშვირა და ბახ, ბახ, ბახ... დაიძახა. ზანგურაანთ ანდრო უკვე დიდი ხანია ცოცხალი აღარ არის. სამი წლის წინ მეოთხე ინსულტმა ვასილიჩსაც მოუღო ბოლო, ოღონდ მანამდე ლოგინზე მიჯაჭვული და ნახევრსხეულწართემული, მაინც ჯიუტად ადღეგრძელებდა ულვაშა ბიჭს. იმისი წამდა. ერთ ხნიერ კაცს ვიცნობდი ქართლში. ბავშვობისას სტალინისთვის ამანათი ჰქონდა გამზადებული. გორული მწვანე მონატრებოდა კრემლში და სხვებთან ერთად ეს კაციც (მაშინ ჯერ ბავშვი იყო) საგანგებოდ არჩეულ მტევნებს ფრთხილად ულაგებდა ნახერხით სავსე ყუთებში. ამ ამბავსაც ფრთხილად, რუდუნებით ყვებოდა, თითქოს ყველაზე მნიშვნელოვანი რამ იყო, რაც ცხოვრებაში გადახდენოდა... კიდევ რამდენი ასეთი ამბის მოყოლა შეიძლება, მაგრამ ჩემი სათქმელი აი, რა არის, გვინდა თუ არ გვინდა ჩვენ _ `გლიანცის ჟურნალების~ მყიდველებსა და მკითხველებს, სტალინი დღესაც ცოცხალი გმირია, რადგან უბრალო ხალხში ცოცხლობს უამრავი ანეგდოტი მის შესახებ. ამბები, რომლებიც თაობიდან თაობას გადაეცემა, რომლებიც არ არის დაშტამპული, მემატიანის ან თუნდაც სკოლის პედაგოგის მოთხრობილი. ეს ამბები არ იწერება წიგნებში და გაზეთებში, ამიტომაც მუდმივად იცვლება. სტალინისთანა ცოცხალი გმირი მე მხოლოდ ერეკლე მეფე მეგულება. მის შესახებაც მრავალი ზეპირი ამბავი ცოცხლობს, მაგრამ ამ ორს შორის განსხვავება მაინც დიდია. ერეკლე უფრო ლოკალურია _ მისი მითი (რომელიც ბევრად კეთილია და უბრალო გლეხკაცის სიყვარულზე და მისადმი თავდადებაზეა დამყარებული) მხოლოდ კახეთს ფარავს. სტალინი კიდევ... ამ ზაფხულს პოლონელები ტურისტები მეუბნებოდნენ, _ იციო, რო სტალინი პოლონელი იყოო? არა, მეთქი _ არ ვიცოდი ეგეთი ვერსია. _ კიო, განთქმული პოლონელი მოგზაურის პრჟევალსკის უკანონო შვილი იყოო. პრჟევალსკის პორტრეტი თუ გინახავს, როგორ გავსო. გამახსენდა, რომ დიდი მოგზაურის პორტრეტი ნანახი, ხოლო ხოლო მისი სტალინის მამობის მკრეხელური ლეგენდა გაგონილი მქონდა (საბრალო კეკეს რა აღარ დააბრალეს), ოღონდ პრჟევალსკი ყოველთვის რუსი მოგზაური მეგონა და მისი გვარის პოლონურ ჟღერადობაზე არასოდეს დავფიქრებულვარ. მაშინ მომაგონდა და ტურისტებსაც მოვუყევი, რომ სხვა მიზეზებთან ერთად, ოსების ჩვენზე, ქართველებზე განაწყენების ერთ-ერთი სერიოზული მიზეზი სწორედ ჩვენს მიერ სტალინის `მითვისება~ იყო, მაგრამ პოლონელები, რომლებსაც ყველაფერი რუსულის და საბჭოურის მიმართ სიძულვილი თითქმის სისხლში აქვთ გამჯდარი, თანაც ხალხი რომლებიც მთაში მყავდა წაყვანილი პოლონურ ელიტას წარმოადგენდა, ჯერ კიდევ ახალგაზრდები, ევროპულად სიმპატიურები და მოვლილები _ ყველანი წარმატებული ბიზნესმენები და ქველმოქმედები იყვნენ, მაგრამ როდესაც პრჟევალსკის შესაძლო მამობაზე გამეცინა, ისეთი სერიოზულობით დაიწყეს პოლონური ვერსიის დაცვა, რომ მივხვდი, მათაც არ ეთმობოდათ საკუთარი ქვეყნის დამაქცეველი დიდი დიქტატორი. მეორე საღამოს კოცონთან ჩვენი ქვეყნების სადღეგრძელოებს ვსამდით და პოლონელებმა მითხრეს, ოდესღაც ჩვენი ქვეყანა ბალტიის ზღვიდან შავ ზღვამდე იყოო და, აი, იმ პოლონეთს გაუმარჯოსო. მაშინ კი მივხვდი, რომ საერთო ჩვენ და მათ მართლაც ბევრი გვქონდა, მაგრამ ეს სხვა ამბავია უკვე. ისიც კარგად მახსოვს, რომ როდესაც სააკაშვილი ხელისუფლებაში მოვიდა და ისევ გაჩნდა უეცარი შემობრუნების მუდამ ფუჭი და მუდამ დამღუპველი მოლოდინი, მაშინ ვიღაც-ვიღაცეები ამბობდნენ ეგა და სტალინი ერთ დღეს არიან დაბადებულიო. იქნება გვეშველოსო. სიმართლე რომ ვთქვა, არ გადამიმოწმებია და დღემდე არცერთის დაბადების დღე არ ვიცი, მაგრამ ამ დამთხვევაში რომ ნიშანს ხედავდნენ და თანაც სასიკეთო ნიშანს, ეს კარგად მახსოვს. კიდევ, მე ვიცნობდი ჰოლანდიელ სტუდენტს, რომელიც სადღაც ოთხმოცდაათიანი წლების შუაში საქართველოში ჩამოვიდა სტალინიზმის თემაზე ნაშრომის დასაწერად, ხოლო საველე სამუშაოების ჩასატარებლად გორში ერთ ძალიან პატიოსან ოჯახში ჩასახლდა. რამდენიმე თვის მანძილზე ჰოლანდიელმა იმდენი ამბავი მოისმინა სტალინზე, იმდენჯერ დალია მისი სადღეგრძელო, იმდენი სტუმართმოყვარე ადამიანი ნახა ბელადის მადიდებელი, რომ თვითონაც თავგადადებულ თუ არა, შეფარულ სტალინისტად იქცა და მერე თბილისში გვიმტკიცებდა, მთლად ეგრეც არ არის საქმე, თქვენ რომ გგონიათ, მაშინ სხვანაირი დრო იყო, ამხელა ქვეყნის მართვა არ გინდოდაო... ეგეთებიც ხდება. კიდევ, დაგინახავთ სტალინი მთვარეზე. მე მინახავს. ვინ დამანახა პირველად, აღარ მახსოვს, მაგრამ დურბინდით რომ დიდხანს უცქირო სავსე მთვარეს, ზედ აუცილებლად აღმოაჩენ ულვაშებიან პროფილს. გავს? გავს. აბა, ულვაშებიანი სხვა ვინ უნდა იყოს, თუ არა სტალინი. ნეტა, ვინ აღმოაჩინა პირველმა? გორში რომ სტალინის ძეგლი დგას, ეს ყველამ ვიცით. სხვათა შორის მარტო გორში _ არა. მაგალითად ტყიბულის ცენტრშიც დგას ბელადის უზარმაზარი ქანდაკება და როდესაც ოთხმოცდაათიანი წლების ბოლოს (ზუსტ თარიღს ახლა ვერაფრით გავიხსენებ) იქ მივლინებით მოვხვდი, სულ რამდენიმე თვის დადგმული იყო. იქაურებმა _ ლუმპენ პროლეტარიატად ქცეულმა ყოფილმა მაღაროელებმა საიამაყით მომიყვნენ, რომ ძეგლი საგანგებოთ აღმართეს შევარდნაძის ჩამოსვლისთვის (`ბერლინის კედლის დამანგრეველს~ სტალინის ძეგლს ახვედრებენ. აბსურდია არა?). ვერ ასწრებდნენ, რადგან ამსიმძიმე ტვირთის ასაწევი ამწე რაიონს არ ჰქონდა, არ ჰქონდა რაიონს ასეთი ამწეს დასაქირავებელი სახსრებიც, მაგრამ ბოლო წუთას მოინახა რუსთავში მომუშავე წარმოშობით ტყიბულელი `კრანავშიკი~, რომელიც უსასყიდლოდ დათანხმდა ჩამოსვლაზე და სტალინის კვარცხლბეგზე მოთავსებაზე. მერე მიამბეს ამ ადამიანის ოდისეა, როგორ მოიჩქაროდა თავისი `კრანით~ რუსთავიდან, რომ მშობლიური ქალაქი არ დაეღალატებინა, როგორი იმედით ელოდნენ მას ტყიბულში, რამდენ სარფიან წინადადებაზე თქვა გზაში უარი და ბოლოს მაინც ჩამოასწრო, სულ რამდენიმე საათით ადრე, სანამ პრეზიდენტი ჩამოვიდოდა, მაინც დაასკუპა ძეგლი ადგილზე. დამიჯერთ, რომ ამ ამბებს ყოველგვარი ცინიზმის გარეშე ვწერ, ეს უბრალოდ რეალობაა და კიდევ სიყვარული, მერე რა რომ ეს სიყვარული დიდი შიშიანობიდან და მსოფლიოს ისტორიაში უდიდესი, მომნუსხველი ჰიპნიზიდან მოდის, ეს გადარჩენილების სიყვარულია, რეპრესიებს გადარჩენილების და მათი შვილების და შვილიშვილების, ყველაზე დიდი ომიდან ცოცხლებად და, რაც ძალიან მნიშვნელოვანია, გამარჯვებით დაბრუნებულების და მათი შვილების და შვილიშვილების სიყვარული და ბოლო-ბოლო 53-ში შორეულ ციმბირში და შუა აზიაში მილიონობით მისი ცოცხლად გადარჩენილი მსხვერპლიც ალალ ცრემლს ღვრიდა ბელადის სიკვდილზე... იმ 53-ში ხევსურთში ერთი ხალხური ლექსიც დაიწერა. ასე იწყება: `იქნება, შასცდა რადიო _ ამბავ ვერ მაიტანაო...~ და კიდევ, სტალინი ქართველი იყო (თუმცა, ოსებისთვის _ ოსი), პატარა ერის დიდი შვილი. `ნაპოლეონს იმიტომ არ აღმერთებენ ფრანგები, რომ კორსიკელი იყოო. აბა, ფრანგი ყოფილიყო, ზეცაში ეყოლებოდათ აყვანილიო. რუსები იმიტომ გვიგინებენ, რომ ქართველი იყოო და ჩვენ უნდა დავიცვათ ბოლომდეო...~ არსებობს ეგეთი აზრიც. მაგრამ აღმოჩნდა, რომ რუსებიც ვერ თმობენ ჩვენს სტალინს. იმათაც თავისი სტალინი ენატრებათ თურმე, თავისი `დერჟავა~, იმათ თავისი უბედურება სჭირთ, ჩვენ _ ჩვენი. სანამ ეს უბედურებები ძალიან ემგვანება ერთმანეთს, ვერც ჩვენი გზები გაიყრება, ამაში დარწმუნებული ვარ. ამ სტატიის (რომელსაც სტატიასაც ძნელად დავარქმევდი, უფრო ბელადის თემებზე ფანტაზიებსა ჰგავს) დაწერა კი იმან მაფიქრებინა, რომ გორში სტალინის ძეგლის აღებაზე ისევ დაიწყო ლაპარაკი, თანაც ბელადის მონუმენტის ჩამოხსნის იდეა ზუსტად იმ დღეებში გაჩნდა, როდესაც ტელევიზიით ყოველდღე აგვისტოს მოვლენებთან დაკავშირებულ საპარლამენტო გამოძიებას ვადევნებდით თვალს, როდესაც ხალხი რომლებსაც წესიერად არც კი ვიცით, ვინ არიან, `დაკითხვას უწყობდნენ~ მათ, ვისაც უკვე ძალიან კარგად ვიცნობთ. როდესაც ჰაერში დამიზნებით ფრინავდნენ საწერი კალმები, უცბად გაგულახდილებული ქვეყნის პრეზიდენტი კი ღიმილით აღიარებდა: გრძნობებისგან ჰალსტუხსაც კი ჩაიდებს პირში კაციო (`შიში გრეხი არ არი~ _ ჩემ ბავშვობაში იყო ეგეთ `აპრავდანია~), ჰოდა ამ ამბებს დაემთხვა სტალინის ძეგლის მოხსნის (ცოტა მოგვიანებით მისი ოკუპაციის მუზეუმის გორის ფილიალში გადატანის) იდეა. რა თქმა უნდა, ჩემი სათქმელი სულ მარტივადაც შეიძლება ითქვას და დაახლეობით ასეთი იქნება _ ძეგლში არ არის საქმე. ძეგლის ჩამოხსნა ყველაზე ადვილია (თუმცა სტალინისა მაინც გაჭირდება), ძნელი ისეთი ქვეყნის აშენებაა, რომელიც ძალმომრეობაზე არ იქნება დამყარებული, ამას მართლა დიდი შრომა სჭირდება მთავრობებისაც და ხალხისაც და მაშინ სტალინი და მისი ძეგლიც აღარ იქნება აქტუალური, ჩამოსული უცხოელი ჟურნალისტები მასში ტოტალიტარულ სიმბოლოს კი არა _ გორის კოლორიტს დაინახავენ და თაობებიც აღარ გაიზრდებიან დაუნდობელი ხელით წესრიგის დამამყარებელ ულვაშა ბიძის იდეალზე. აი, მაშინ უკვე თავად გორელები გადაწყვეტენ, სჭირდებათ თუ არა ქალაქში ეს მონუმენტი. მაგრამ არის კიდევ ერთი რამ _ თან ტრაგიკული და თან სასაცილო... ქართლიდან დევნილებიც და ჟურნალისტებიც ყვებოდნენ, რომ აგვისტოში რუს ჯარისკაცებს არაერთხელ უთქვამთ: თქვენი ბედი, რომ სტალინის მიწაზე ვართ _ მაგას უთხარით გადარჩენისთვის მადლობაო, კიდევ თვითმხილველები ამბობდნენ (და არა მგონია რამე გამოეგონათ): მთვრალი გენერალი ბორისოვი სტალინის ძეგლთან მივიდა და `პრასტი ბატიუშკაო~ _ ებოდიშებოდაო. ესე იგი, რა გამოვიდა, რომ მკვდარმა ტირანმა და მისმა ძეგლმა უფრო მეტი საქმე გააკეთა და უფრო მეტი სიცოცხლე გადაარჩინა, ვიდრე მთავრობამ, რომელმაც ისე მიატოვა იქაურობა, რომ ხალხის ევაკუაციის განკარგულებაც არ გაუცია. ხოლო ცარიელ ქალაქში რუსის ჯარს მხოლოდ სამღვდელოება ხვდებოდა და კიდევ კობა დასცქეროდა თავის მაღალი კვარცხლბეკიდან. მგონი, ამაზე ღირს დაფიქრება. მაგრამ მე მთხრობელი უკეთესი ვარ, ვიდრე მოაზროვნე და ამიტომ ერთ ამბავსაც გიამბობთ: რამდენიმე წლის წინ ამერიკელი სტუდენტების ჯგუფი წავიყვანე სტალინის მუზეუმში. მაშინ პირველად და ჯერ-ჯერობით უკანასკნელად მოვხვდი იქ. მართალია, მუზეუმის ნახვა თავად სტუდენტების სურვილი იყო, მაინც ცოტა დაიბნენ _ არ ელოდნენ ამხელა მასშტაბებს. იანვარი იყო და მუზეუმის უზარმაზარ დარბაზებში ძალიან ციოდა. სტუდენტები მოიბუზნენ და დაითრგუნენ, ისე როგორც მხოლოდ 18-19 წლის ამერიკელი შეიძლება მოიბუზოს და დაითრგუნოს ბელადის რელიქვიებით სავსე გაყინულ ლაბირინთებში. მაშინ თან გვახლდა ჩემი უფროსი გორელი მეგობარი მიშა ცერცვაძე (იგივე წეკო) _ მთასვლელი და საოცრად ლაღი ადამიანი. უცებ წეკო სადღაც გაძვრა-გამოძვრა, მერე გაქრა და ცოტა ხანში სტალინის შინელში გამოწყობილი გამოგვეცხადა. აი, იმ ლეგენდარული შინელში. თურმე მუზეუმის დირექტორი მისი ძმაკაცი იყო. მაშინ ბევრი ვიცინეთ და მიამიტ ამერიკელებსაც მოეხსნათ დაძაბულობა. თუ არ მიხვდნენ, იგრძნეს მაინც რომ ამ გაყინულ დარბაზში მათ გვერდით იყო ადამიანი, რომელსაც აი, ის რაღაცა (გინდ ბელადის კულტი დავარქვათ და გინდ სხვა რამ), რამაც მათზე ასე დამთრგუნველად იმოქმედა, არათუ დამარცხებული ჰქონდა, სულაც ფეხებზე ეკიდა. თანაც, წეკო თვითონ ტანმორჩილია და შინელი მაინც არ ეკვრებოდა წესიერად. ეტყობა, ბელადი მთლად პატარა ყოფილა. რამდენიმე კვირის შემდეგ, როდესაც იგივე ჯგუფს აეროპორტში ვაცილებდი, ერთ-ერთმა გოგონამ, რომლის ხმა მანამდე თითქმის არ გამეგონა, თითი გაიშვირა ფირნიშისკენ, რომელზეც ჯორჯ ბუშია გამოსახული და ქვეშ კი აწერია, რომ პროსპექტი მის სახელს ატარებს და ძალიან მორიდებულად ესეთი რამე მითხრა: მე მგონია, რომ თბილისში ჯორჯ ბუშის ქუჩა უფრო დიდი სირცხვილია, ვიდრე გორში სტალინის ძეგლი და მუზეუმიო. ისე ჯორჯ ბუშის ქუჩაზე უკვე წყნარად ვარ, მგონი, მალე მოუწევს სახელის შეცვლა, უფრო სწორედ კი ჩანაცვლება. ასეთი კოსმეტიკური ჩანაცვლებების მოწმე არაერთხელ გავმხდარვარ. კარგად მახსოვს 1983 წელს ზურა წერეთლის მიერ მცხეთის გზაზე დადგმული გეორგიევსკის ტრაქტატის ორასი წლისადმი მიძღვნილი მონუმენტი _ დიდი ლითონის კვანძი, რომელიც ორი ხალხის სამუდამო ძმობას გამოხატავდა, მის შიგნით კი ამ მეგობრობის ამსახველი ბარელიეფი ეკიდა. მერე საქართველო დამოუკიდებელი გახდა და ავტორმა სასწრაფოდ ჩამოხსნა ბარელიეფი, მის ადგილას კი წმინდა ნინოს ჯვარი ჩასვა. ლითონის კვანძმა ჯვრის გარშემო სასწრაფოდ შეიძინა სულ სხვა დატვირთვა. მერე მეგობრობის მუზეუმი ოკუპაციის მუზეუმად გადაკეთდა, და მზემ, რომელიც ჩრდილოეთიდან ამოდიოდა, ახლა დასავლეთიდან შემოგვანათა. კიდევ მოსკოვის პროსპექტს დაუპირეს გავარშავება, პუშკინის სკვერს ალბათ გასენკევიჩება, მოძმე უკრაინელი მგოსანი კი ერთ ღამეში დასკუპდა ჩაის სახლის წინ და ეგ ყველაფერი კარგი, ოღონდ იბერია რაღაც საეჭვოდ აგივანებს გაბრწყინებას. სტალინი კი დგას. ან კი რითი გინდა ჩაანაცლო ძეგლი კაცისა, რომლის სადღეგრძელოც ასე ისმება: იმ ულვაშა ბიჭს გაუმარჯოს, დედამიწას რომ ღერძი გამოაცალა, სირზე წამოიცვა და თავის ნებაზე ატრიალაო!

ადვილი საქმეა...machkatela

.წინააღმდეგობაში მოდიხარ ..Sakartwelo

ვერ გავიგე და თუ არ შეწუხდებით უფრო გასაგებად დაპოსტეთ...liliko